Wiosną i latem mieszkańcy często spotykają młode dzikie zwierzęta, takie jak ptaki, sarny i zające. Widok osamotnionych osobników może budzić obawy i skłaniać do szybkiej pomocy. W większości przypadków jednak, interwencja jest zbędna, a nawet może przynieść szkody.Najważniejsza zasada: Nie zabieraj zdrowego dzikiego zwierzęcia tylko dlatego, że wydaje się być samo!
Rodzice wielu gatunków pozostawiają młode na pewien czas bez opieki, by nie zwracać uwagi drapieżników oraz zdobyć pożywienie. Samotne zwierzę niekoniecznie oznacza, że zostało opuszczone.
Podloty to nie porzucone pisklęta
Podloty, czyli młode ptaki, które opuściły gniazdo, ale jeszcze nie potrafią dobrze latać, przechodzą naturalny etap rozwoju. Uczą się latać, zdobywać pokarm i samodzielnie funkcjonować. Mimo iż siedzą na ziemi i wyglądają na słabe, ich rodzice często są w pobliżu i je dokarmiają. Zabrane do domu, podloty tracą szansę na naukę życia na wolności, co może wpłynąć na ich szanse na przetrwanie.
Kiedy nie należy ingerować?
- Jeżeli zwierzę nie wykazuje widocznych obrażeń, zachowuje się naturalnie dla swojego gatunku i nie jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, najlepiej pozostawić je w naturze.
- Jeżeli zdrowy podlot znajduje się na chodniku lub drodze, można go ostrożnie przenieść kilka metrów dalej, w bezpieczne miejsce. Rodzice odnajdą swoje młode i będą je dalej opiekować.
Wbrew powszechnym przekonaniom, ludzki zapach nie powoduje, że ptasie rodzice porzucają swoje młode.
Nie należy również ingerować w naturalne zachowania dzikich zwierząt, w tym w akty polowania drapieżników. Odebranie im zdobyczy nie uratuje ofiary, która często już jest ciężko ranna, a pomoc weterynaryjna nie zawsze przyniesie efekty.
Kiedy dzikie zwierzę wymaga interwencji?
Pomoc jest potrzebna, gdy dzikie zwierzę jest widocznie ranne, chore lub osłabione. Ważne sygnały to:
- krwawienie, otwarte rany, widoczne złamania lub nienaturalne ułożenie kończyn;
- niemożność wstania, utrzymania równowagi lub prawidłowego poruszania się;
- trudności z oddychaniem, drgawki, osłabiona reakcja;
- urazy po potrąceniu przez pojazd lub uderzeniu w szybę;
- zaplatanie, zakleszczenie, poparzenia, substancje chemiczne;
- niesamodzielne młode zwierzęta, których rodzic zginął lub gniazdo zostało zniszczone.
W takich wypadkach nie należy podejmować samodzielnych prób leczenia ani transportu zwierzęcia. Najlepiej zgłosić to do Straży Miejskiej (986), która podejmie odpowiednie działania.
Kiedy pomoc weterynaryjna zazwyczaj nie jest potrzebna?
Z reguły do lekarza weterynarii nie trzeba przewozić:
- zdrowych podlotów, które są aktywne i reagują na otoczenie;
- młodych saren, jeleni lub zajęcy leżących w trawie, jeśli nie mają obrażeń;
- zdrowych dorosłych zwierząt odpoczywających w naturze;
- zwierząt w nietypowym miejscu, które mogą samodzielnie odejść.
Pamiętaj o własnym bezpieczeństwie
Przed podjęciem jakiejkolwiek interwencji, ważne jest zadbanie o bezpieczeństwo własne oraz innych osób. Dzikie zwierzęta, nawet te wydające się osłabione, mogą zachować się nieprzewidywalnie i przenosić choroby, jak wścieklizna.
Rozważna ocena sytuacji oraz ograniczenie interwencji do rzeczywiście niezbędnych przypadków to najlepsza pomoc dla dzikich zwierząt. Pozostawiając je w ich naturalnym środowisku, zapewniamy im największą szansę na przeżycie.
Pamiętaj! Najlepszą pomocą dla większości dzikich zwierząt jest ich pozostawienie w naturalnym środowisku.