SŁAWA – Ambicje i rzeczywistość

Światła gasną nagle. Na scenie stają młodzi tancerze, skoncentrowani i napięci, jakby każdy ich ruch miał znaczenie. W prestiżowej szkole sztuk performatywnych, przedstawionej w spektaklu, nie ma miejsca na przypadek. Każdy dzień to walka o uwagę, o pozycję, o bycie tą osobą, która zostanie dostrzegnięta. Zadają sobie pytanie: Co jest niezbędne, aby zyskać sławę?
W sali widowiskowej MDK, wypełnionej po brzegi widownią, odbyła się premiera nowego musicalu przygotowanego przez grupę MDKowski Błysk (starsza grupa), pod kierunkiem Ewy Szpak. Inspiracją dla spektaklu był amerykański musical „Fame” z 1980 roku, reżyserowany przez Alana Parkera (pomysł i adaptacja: David De Silva/Ewa Szpak, libretto: Jose Fernandes/Ewa Szpak, teksty piosenek: Jacques Levy/cały zespół MDKowski Błysk, muzyka: Steve Magoshes). Ewa Szpak, reżyserka i autorka scenariusza, nadała tej opowieści bardziej gorzki i współczesny charakter.
Ewa Szpak podkreśla, że inspiracją był film „Fame”, pokazujący młodzież, która przychodzi do szkoły sztuk performatywnych, gdzie obiecuje się im sukces pod warunkiem ciężkiej pracy. Niestety, nie mówią im, że życie pisze inne scenariusze. Nie wystarczy sam talent ani ciężka praca; wiele zależy od takich czynników jak szczęście, odpowiedni moment czy zbieg okoliczności. To prowadzi do tragedii młodych ludzi, którzy mimo starań ponoszą porażki. Bohaterowie spektaklu są gotowi na wiele, aby odnieść sukces, a treningi i wyrzeczenia stają się ich codziennością, podobnie jak aktorzy z tego przedstawienia, którzy zmagają się z wyzwaniami także poza sceną.
Nikola Skowrońska – Kim są aktorzy w tym spektaklu?
ES – To młodzi ludzie, którzy, tak jak ja, pasjonują się śpiewem, tańcem i muzyką. W teatrze są również tacy, którzy uczą się lub studiują na przykład filozofię czy architekturę wnętrz, ale realizują swoje pasje w wymarzonych rolach na scenie MDK. Wśród moich podopiecznych są też ci, którzy dostali się na wydział musicalowy w szkole aktorskiej oraz na wydział wokalno-aktorski w Teatrze Rozrywki, więc są technicznie bardzo dobrze przygotowani.
NS – Scenografia była minimalistyczna, autorstwa Małgorzaty Pawlik, w stonowanych kolorach. To nietypowe w musicalach.
ES – Od początku wiedziałam, że spektakl ma być monolityczny. Dominują kolory biały, czarny i szaro-złoty, bez zbędnych ozdobników. Jedynie przy scenie baletowej pojawił się lekki róż, ale nie pozwoliłam na żadne krzykliwe elementy. Nawet na co dzień kontrolowałam ich ubrania, musieli być w tonacji biało-szaro-czarnej, dlatego zdjęcia są w sepii. To zdjęcia uczniów szkoły sztuk performatywnych.
NS – Widziałam zdjęcie, na którym była Pani.
ES – Tak, jestem absolwentką takiej szkoły.
NS – Kto jeszcze brał udział w realizacji spektaklu?
ES – Oczywiście, sama nie byłabym w stanie tego zrealizować. Klaudia Czerwik-Adamek odpowiadała za ruch sceniczny, który doskonale podkreślał napięcie między perfekcją a zmęczeniem. Pracuję z nią już trzeci rok i świetnie się dogadujemy. Klaudia jest instruktorką w Domu Kultury. Drugą ważną osobą jest Ania Buczkowska, instruktorka wokalu w MDK, znakomita wokalistka z Carrantouhill. Technicznie jest bardzo dobrze przygotowana i potrafi świetnie przygotować zespół. Ich śpiew był harmonijny, co wywoływało ciarki.
NS – A co z muzyką?
ES – Muzyka pochodzi z filmu „Fame”, a teksty piosenek młodzi sami tłumaczyli i pisali, ponieważ nigdzie ich nie było. Pracowali nad tym samodzielnie, a efekt, moim zdaniem, jest znakomity.
Spektakl nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie dotyczące klucza do sławy. Jak podkreśla jego autorka, niezbędne są nie tylko talent i ciężka praca, ale także odporność i świadomość ceny, którą trzeba czasem zapłacić.
Widownia była zachwycona. Wiceprezydent Łukasz Kolarczyk również był obecny, gratulując zespołowi. Oklaski i kwiaty były absolutnie zasłużone. Spektakl na poziomie światowym. Bez wątpienia zostanie wystawiony ponownie, ponieważ warto!